قلب

 قلبو هدیه دادم بهت مواظبش باش
نه بخاطر اینکه قلبه منه
به خاطر اینکه تو توشی

 خدایا اگر تو درد عاشقی رو میکشیدی
تو هم زجر جدائی رو به تلخی میچشیدی
اگر چو من به مرگ آرزوها می رسیدی
پشیمان می شدی از اینکه عشق را آفریدی

 خاطره های من و دوست جونم که رفت (روز اول)

 ما هفت بهمن با هم آشنا شدیم اون روز که با هم قرار گزاشتیم ساعت ۴ بعد از ظهر میدان ونک کنار بانک صادرات از اونجایی که همیشه بد شانسم کلی کار پیش اومده بود من ۴ نمیرسیدم ولی تمامه سعی خودمو کردم کلی از کارا رو پیچوندمو موتور گرفتم گوله رفتم سر قرار اونم ماشینو برده بود کارواشو کلی تریپ زده بود بخاطره من خلاطه من اون موقع داشتم موهامو بلند میکردم یه دم موش پشت سرم بسته بودم که همش زیر چشی نگام میکرد بعد رفتیم سمت میرداماد بلوار و رفتیم تا شریعتی رو بریم بالا پشت چراغ میرداماد شریعتی بودیم که یه خانوم دست فروش یه دسته گل قشنگ آورد واسه منم یه دسته نرگس براش خریدم البته اینم بگم که قبلش یه شاخه گل رز قرمز با یه عروسک خرسی کوچولو بهش دادم یه شاخه دادم تا بدونه برام تکه بعد رفتیم سمت تجریش و پاندای تجریش که رسیدیم گفت غذا بخولیم گفتم باشه رفتیم جاتون خالی ۲ تا کباب تلکی خوریدیم اومدیم تو ماشین من غذا تند میخورم اما اون روز کلی کلاس گزاشتم و آروم خوردم ولی غذام به نصف نرسیده بود که مال دوست جونم تموم شد گفتم خیلی بدی من آروم خوردم گفت خوب تند بخور بعد گفت میریم تو باقیشو تو راه بخور همین که راه افتاد نوشابه از رو داشبورد کلی ملغ زد و بعد از کلی آکروبات بازی تونستم بگیرمش اما هم کل هیکلم هم اون ماشین کارواش رفته خیس شده بودو نوچ این شد که من از روز اول با اون داشبورد مشکل پیدا کردم بعد از کلی بگو بخند سر جمشیدیه من پیاده شدمو اومدم سمت خونه اونم میخواست بره خونه داییش اینا تا ۸ شب دیگه نتونستم درست باهاش حرف بزنم ولی قلبم داشت وایمیستاد که باهاش حرف بزنم ۸.۱۵ بود حدودا که به من زنگ زدو کلی حرف و اینا که شب بخیر گفتیمو خوابیدم البته گفت زیر چشی نگاه میکردم که ببینیم چشات چه رنگیه ولی مثل همون روز دوسش دالم حاضرم همه چیزمو بدم تا ۱ دقیقه مثل اون موقع ها پیشم باشه .

 غم

 وقتی بدنیا آمدم
صدایی در گوشم طنین انداخت که بعد از این با تو خواهم بود
پرسیدم تو کیستی؟
گفت من غم هستم
گمان کردم غم عروسکی است که بعدها با او بازی خواهم کرد
ولی بعدها فهمیدم که من عروسکی هستم در دستان غم

 نمیدونم چی بزارم

 سلام بعد از این همه اومدم ۱ عیدو تبریک بگم
۲ همه میگن بر میگرده منم همش چشم به راهم که بیاد اما هنوز هیچی بعد از تقریبا ۳۰ روز دیروز چهارشنبه رفتم پیشش با هم رفتیم پارک شطرنج که یکم باهاش حرف بزنم آخه خیلی دلم گرفته بود هرچی تو دلم بود بهش گفتم بعد رفت خونه . کل دیدن به خاطر اصرار من بود اون هیچ موقش راضی نبود احساس میکردم کنار من بودنش داره ناراحتش میکنه نمیدونم چرا ولی سخت بود اینطوری فکر کردن نمیدونم چرا باید اینطوری بشه کاش هیچ وقت دوسش نداشتم سخته آدم کسی رو که دوست داره باهاش کلی خاطره وکلی نقشه برا زندگیشون داره ببینه میخواد بزاره بره نتونستم با خودم کنار بیام دارم خول میشم شبا اینقد کابوس دیدم که دیگه هیج کابوسی برام ترسناک نیست وقتی فکر کوچیکترین خاطره هام باهاش می افتم بزرگترین و بهترین لحظه های زندگیم بوده امسال عید برام رنگ و بویی نداشت فقط عذاب بود چون تعطیل بودو سرم حتی تو مسافرت هم گرم نمیشد حتی نمیتونستم صداشو بشنوم از همگی بابت این تلخ صحبتا معذرت میخوام .

 خاطرات کودکی

 نشستن روی صندلی چوبی مادر بزرگ
کنار پنجره
نگاه کردن باران
از پشت شیشه ای که بخار سراسر شیشه رو پوشونده
و قطره های باران گه گداری روی شیشه قل میخوره
در سکوت این اتاق
تنها تیک ، تاک ساعت قدیمی مادر بزرگ
سکوت را به آرامی میشکند
و لحظه ها را و ثانیه ها را
به آرامی قل خوردن قطره ای باران
روی پنجره سپری مکند
و صدای گرفته مادر بزرگ که به
آرامی از دهانش با اون لحجه شیرین گلیکی
میگه برو در صندوقچه رو بیار
من میدونم کدوم صندوق و میگه ولی
رو یه حسی بچه گانه ای خودمو گول میزنم
میپرسم کدومو میگی مادر؟؟؟
اونوقت دوباره صدای مادر تو اتاق میپیچه و آدرس
صندوقچه رو میده من
با ذوق فرآوون میرم
صندوقچه رو میارم در صندوقو باز میکنه
صدای خش خش کیسه
آب از لب و لوچم میاره
آخه میدونم اونتو چیه هر وقت میام
پیش مادر دلم میخواد در کیسه رو باز کنه
به من از اون برگه های ترشی که تو کیسه داره بده
همش چند تا به من میده بقیه رو جم میکنه میگه واسه
دفعه بدتم گزاشتم
چندتا برگرو جوری میک میزنم
که انگار تا حالا به من برگه نداده
و انگار که اگه میک بزنم یه عالمه روز میمونه برام و تموم نمیشه
مادر اینبار میشینه روی اون صندلی قدیمی شروع میکنه به
تکان خوردن و بافتنی بافتن
بازم سکوت تمام اتاق رو به انفجار میکشه ولی اینبار سکوت یه مزه دیگه
داره آخه تو اون سکوت مادر آروم چشاش روهم میره
سماور کنار پنجره ؛ اونگوشه رومیز
شروع کرده به غل غل
و صدای گه گاهی ملچ مولوچ من از ترشی این برگه ها
و نزدیک شدن عقربه ها به بالا
اومدن مامان پی من ؛ و نزدیک شدن دقیقه ها
که نشان دهنده برگشت بابا به خانه است
و شکستن سکوت با زنگ در اتاق که میدونم کی پشتشه
همه اینا سکوت اینبار و قشنگ تر کرده

 دخترک

 با امیدی گرم و شادی بخش
با نگاهی مست و رویایی
دخترک افسانه  میخواند
نیمه شب در کنج تنهایی
بیگمان روزی ز راهی دور
میرسد شهزاده ای مغرور

 مسافلت

 وای بچه ها جاتون خالی از ۵ شنبه رفتم رشت ساله بابای دوستم بود ولی همه اتفاقی افتاد جز سال
آخه اینقدر برف بود که قبرارو گم کرده بودیم یه چند تا عکس براتون میزارم البته کیفیتش پایینه آخه با دوربین موبایله

 شمع و فتیله

 روزی نخ داخل شمع از شمع پرسید چرا وقتی من میسوزم تو آب میشوی
شمع جواب داد مگر میشود کسی در قلب من بسوزه و من برایش اشک نریزم

 نمی آد